technologia przyjazna środowisku

Ozon - czytaj więcej

Ozon powstaje poprzez przekształcenie tlenu (O2) w ozon (O3). Jest on produkowany naturalnie w górnych warstwach atmosfery (warstwa ozonowa) przez promieniowanie ultrafioletowe. Również wyładowania elektryczne (pioruny) w atmosferze wytwarzają ozon i go czuć po burzy.

Istnieją dwa sposoby sztucznego wytwarzania ozonu. Niektóre generatory używają łuku elektrycznego (wyładowania koronowe) do wytwarzania ozonu, inne promieni ultrafioletowych (metoda UV).

Ponieważ ozon jest niestabilnym gazem i szybko wraca do postaci tlenu, nie może być przechowywany. Jego żywotność waha się od 20 do 90 minut w zależności głównie od temperatury (i jest jeszcze krótsza, jeśli jest obecny materiał organiczny, który może utlenić). Należy go więc używać zaraz po wytworzeniu.

Ozon jest jednym z najmocniejszych utleniaczy. Utleniacze to grupa związków chemicznych, które rozkładają substancje organiczne. Inne powszechnie występujące utleniacze to chlor i fluor.

Ozon może być wykorzystany na przykład do zmieniania przenoszonych przez powietrze zanieczyszczeń takich jak amoniak, merkaptany, siarczki i inne organiczne związki chemiczne w obojętne, bezwonne produkty uboczne. Może też być stosowany do utlenienia zanieczyszczeń i składników organicznych w wodzie.

Jako silny i bardzo szybki utleniacz ozon jest bardzo skutecznym środkiem dezynfekcji, zabija wirusy, bakterie, pleśnie i drożdże. Po utlenieniu substancji ozon powraca do postaci tlenu.

Ozon występuje naturalnie w środowisku. W naturze, tlen z fotosyntezy w roślinach i morskim planktonie unosi się do atmosfery i jest tam przekształcony w ozon przez promieniowanie ultrafioletowe. Ozon jest cięższy od powietrza, opada więc do niższych warstw atmosfery i utlenia każde zanieczyszczenie z którym styka się, przekształcając je w bezpieczniejsze związki. W ten sposób natura sama się oczyszcza.

Zbyt wysokie stężenie ozonu jest niebezpieczne dla zdrowia. Dlatego ozon przygruntowy zwany jest również "złym ozonem". Powstaje on w wyniku przemian fotochemicznych utleniania (pod wpływem ultrafioletowego promieniowania słonecznego) tlenków azotu w obecności innych zanieczyszczeń (tzw. pierwotnych) pochodzących przeważnie ze spalin. W odróżnieniu od ozonu, tlenki azotu i inne zanieczyszczenia pierwotne mogą przenosić się daleko od miejsca powstania np. w dużej aglomeracji, dlatego też i mniejsze miejscowości mogą być dotknięte opisanym zjawiskiem.

Jak wszystkie inne szkodliwe gazy ozon jest objęty limitem: 0,1 ppm- równowartość 0,22 mg O3 / m3 powietrza. Gdy poziom ozonu przyziemnego lokalnie przekroczy wartość progową, zaleca się ograniczenie, szczególnie w godzinach popołudniowych, przebywania na wolnym powietrzu.

„Naturalne” stężenie ozonu przy ziemi zazwyczaj waha się od 0,01 ppm do 0,05 ppm, w zależności od lokalizacji geograficznej, wysokości i pory roku. Jest to poziom uznany za bezpieczny. 

Wewnątrz budynków poziom ozonu jest zazwyczaj bardzo niski, dlatego że tak szybko powraca do postaci tlenu. 

 

JORGENSEN: Dystrybutor Universal Robots, wiodące roboty współpracujące. CLEANTECH, technologia przyjazna środowisku.
Design & Hosting Sebipol

Copyright © JORGENSEN CLEANTECH 2016 - Wszelkie Prawa Zastrzeżone.